RWK logo
Je bevindt je hier: Home / Korte afstand / 2012 / Winterserie deLAT 12-feb-2011
Aan de start. Ik met nummer 10.

Winterserie deLAT 12-feb-2011

Feb 12 2012

30 km | Laatst bijgewerkt: 29 Nov 2012 20:51

30 km, een mooie afstand als training voor een snelle 50km in maart. Kijken of ik hier tussen de 3.25 en de 3.30 kan lopen.

Na de clinic snel omkleden en nog wat napraten in de kantine. Even opwarmen en dan weer naar buiten. Het is nog droog en nog steeds onder nul. Langzaam komen de deelnemers naar buiten. De één lekker dik aangekleed, net als ik, en de ander als echte bikkels zoals Hans van der Knaap in korte broek, een polo shirt met open knoopjes. bbbrrrr

Het startschot gaat en via de telefoon gaat dit door naar de startplaats van de 1, 5 en de 15km. Er is namelijk een alternatief parkoers van 2km uitgezet. Mijn start als 30km loper is samen met de 10km lopers. Ik wil snel starten om zo in een hoog tempo in het ritme te komen. Net voor de start voel ik mijn maag rommelen. Ai, te weinig voorgegeten. Ik begin dan ook met een lege maag. Dat helpt als het gaat om zuurstofgebruik op de korte afstand maar op de lange afstand gaat dat je nekken qua brandstof. Dat zijn dan ook de gedachten van de eerste kilometers. Eerst maar eens in een tempo zien te komen. Net na de start haak ik aan bij Coert Peeters . Hij loopt vandaag de 10 kilometer en het voelt voor mij aan als een goed starttempo. Zo rond het 4km punt begin ik zoals gewoonlijk warm te draaien en langzaam loop ik van Coert weg.

Het begint licht te sneeuwen en dat zal tot het einde zo blijven. Langzaam komt er een treintje van Patrick Demaerschalk met als haas Olivier Colette mijn richting op. Olivier stationeert Patrick net voor mij, of anders gezegd ik haak aan. Olivier probeert Patrick naar een hoger tempo te krijgen. Patrick kan niet sneller en rond het 10km punt gaat Olivier zijn eigen tempo lopen. Samen met Patrick kom ik langs het 10km punt. 1.06.16 roept Frank van Ravensberg . Hum, ik had gerekend op een hoge 1.05. Een kleine tegenvaller. De inmiddels genuttigde banaan en thee heeft mijn energiepijl nog niet in orde gebracht. Volgende ronde maar een hele krentenbol nemen.

Na de 15e kilometer gaat het moeizamer. De fut is eruit. Ik moet Patrick laten gaan. Waar blijft de energie van de krentenbol? Elke ronde weer iets nemen. Ik wissel af. Dan een ronde eten dan weer een ronde drinken. Bij het 18km punt heb ik het heel zwaar. Ik begin aan stoppen te denken. Bij het het 20km punt wellicht stoppen? Patrick loopt steeds verder uit en ik begin het koud te krijgen. De concentratie neemt af. Verder en verder... Dan nader ik het 20km punt. Verbeten kijk ik naar de tijd 2.15 en nog wat. Huh? Het gaat dus eigenlijk best goed. Mijn tweede tijd op een 20km. Ik besef al niet meer dat ik zou stoppen. De concentratie komt weer op. Ik had een dipje.

Ik ga weer op de techniek letten en zet mijn blik op oneindig. Geen kou meer geen natte sneeuw, gewoon gaan. Patrick loopt inmiddels 45 seconde voor mij. Langzaam lijk ik in te gaan lopen. Op het 25km punt heb ik 10 seconden ingelopen. De energie komt weer wat terug. Ik ga nog wat versnellen of is het minder snel snelheid verliezen? Het feit is in ieder geval dat ik blijf inlopen. Dan begint ook Frank te merken dat ik niet verder terugval maar aan het inlopen ben. Frank is optimistich en roept "je kan nog twee plaatsen klimmen, Dennis van Reeden kan je ook nog bijhalen". Patrick zie ik inderdaad als een mogelijkheid maar Dennis zie ik niet eens lopen. (Dennis heeft rond het 10km punt zijn schoenen moeten verwisselen en is daarna niet meer op topsnelheid verder gegaan.)

De laatste kilometers doen pijn. Ik zit tegen kramp in de kuiten aan maar de heup verkramping blijft vreemd genoeg uit. Betere snelwandeltechniek neem ik maar aan. Nu ga ik snel richting Patrick en in de laatste kilometer, met peptalk tegen mezelf, knok ik me voorbij Patrick. Dan komt Dennis in beeld en ook hem haal ik bij. Dennis blijft de laatste honderden meters in mijn kielzog en weet natuurlijk dat hij mij makkelijk kan passeren met zijn opgebouwde reserves. Dat mag mijn pret niet drukken. Het gaat mij om de tijd. Dennis wordt dan ook net voor mij 4e van de prestatieloop. Ik vijfde van de 14 lopers en dat ruim binnen de 3.30 en hoe 3.26.44 Dat is ruim zeven minuten sneller dan mijn snelste 30km. Geeft een gemiddelde van 8.71km/h. Oef wat ben ik de laatste kilometers diep gegaan.

Rest mij nog om de organisatie en alle vrijwilligers van harte te bedanken voor hun inzet bij deze uitzonderlijke weersomstandigheden.

Wakkee.nl